Kilka spraw, które należałoby rozważyć przed podjęciem decyzji
Kociaczek powinien mieć ukończone co najmniej dwanaście tygodni życia a najlepiej czternaście.
Czternastotygodniowe kocię najlepiej nadaje się do zabrania do nowego domu. Kota można kupić w każdym wieku, również o wiele starszego, ale nie młodszego niż dwanaście tygodni a to dlatego, że:
Po pierwsze ze względu na szczepienia. Pierwszego szczepienia powinno się dokonywać między siódmym, a ósmym tygodniem życia kota. Przez pierwsze tygodnie maluszek zabezpieczony jest przez przeciwciała, otrzymywane z mlekiem matki. Ich ilość we krwi maleje wraz z wiekiem kociaka; zbyt wczesne podanie szczepionki powoduje "zużycie" jej na przeciwciała naturalnie istniejące w krwi. Skutkiem tego kocię nie jest zabezpieczone ani przez szczepienie ani przez przeciwciała otrzymane z mlekiem matki. Drugie szczepienia nie może być wykonane wcześniej niż czternaście dni po pierwszym. Po zakończeniu szczepień należy odczekać z zabraniem kociaka z hodowli co najmniej tydzień, ze względu na duży stres organiczny, który może być niebezpieczny dla zdrowia.
Jest to najlepszy okres, w którym zwierzątko jest jeszcze na tyle małe, że łatwo się przyzwyczai do nowego właściciela, ale jest już na tyle duże, że bez problemu poradzi sobie bez mamy i rodzeństwa.
Sam rodowód nie jest świadectwem zdrowia kota i w żaden sposób go nie warunkuje. Rodowód dostarcza nam natomiast istotnych informacji na temat pochodzenia zwierzęcia. Warto jest przede wszystkim sprawdzić czy dana hodowla nie jest prowadzona w bliskim pokrewieństwie (inbreedingu), to znaczy, że w rodowodzie małego kociaczka nie powinni pojawiać się ci sami przodkowie. Jeżeli tak się zdarza (nie zawsze ma to negatywne skutki) upewnijmy się, że hodowca to zamierzył i wiedział jak dobierać pary rodzicielskie. Żądajcie Państwo wypełnionej książeczki zdrowia ze szczepieniami, terminami odrobaczeń oraz dokładnymi danymi hodowcy.
Niestety, w Polsce od pewnego czasu pojawiły się również tzw. hodowle klatkowe. Polegają one na tym, że zwierzęta hodowane są w klatkach znajdujących się w mieszkaniach, na balkonach, podwórzach lub działkach. Takie kotki, niestety, bardzo rzadko mają w pełni rozwiniętą psychikę, często są dzikie i nieufne, a czasami nawet przez całe życie nie są w stanie w pełni zżyć się z człowiekiem. Najlepiej jest odwiedzać hodowców w domach. Można oczywiście wybrać sobie jakąś konkretną hodowlę na wystawie lub pokazie a następnie umówić się z hodowcą na domową wizytę.
Należy zawsze upewnić się czy hodowca oferuje Państwu możliwość ewentualnej porady, kontaktu po zakupie kota.
Powyższe informacje w żadnym wypadku nie odnoszą się do konkretnych hodowli, są tylko ogólną wiedzą dla tych, którzy chcą sprowadzić do domu nowego czworonożnego przyjaciela.
Jeżeli mają Państwo pytania, należy je bez wahania zadawać hodowcy, u którego chcą Państwo kupić kota. Znajomość chorób, ich symptomów i przebiegu nie oznacza wcale, że hodowca zetknął się z nimi w swojej hodowli (pokutuje często niestety takie przekonanie). Hodowca, który nie zna podstaw chowu czyli: podstaw żywienia, pielęgnacji jak również symptomów podstawowych chorób zakaźnych oraz walki z nimi, nie może być dobrym hodowcą!
- czy wszyscy domownicy zgadzają się aby w domu pojawił się kot,
- czy są Państwo przekonani, że żaden z domowników nie ma alergii "na kota",
- kot może żyć do 20 lat i dłużej. Czy są Państwo gotowi na tak długo przyjąć odpowiedzialność i troszczyć się o niego?
- czy mają Państwo dość czasu na poświęcanie go dla kota?
- czy wiedzą Państwo, że kota wychowuje się nie tak jak psa?
- Jakie zachowanie kota odpowiadałoby Państwu najbardziej...
Należy przed kupnem kota rasowego zapoznać się z cechami charakterystycznymi dla danej rasy. Poszczególne rasy zostały tak wyprowadzone, że zachowanie niesie się razem z rasą. Zachowanie kota rasowego jest w ogólnych zarysach przewidywalne, czego niestety nie można powiedzieć o kotach wielorasowych często nazywanych kotami domowymi lub wręcz "dachowcami" Odziedziczyły one różne wzorce zachowania po swoich przodkach w sposób nieprzewidywalny. Jednym słowem, decydując się na określoną rasę, decydujemy się na określone zachowanie kota.